Je hond eet zijn maaltijd nog op, maar kauwt trager of laat brokjes vallen. Ook een steeds slechter ruikende adem kan op een gebitsprobleem wijzen. Wachten tot hij helemaal niet meer eet, is geen goed idee: honden kunnen blijven eten terwijl hun mond pijn doet. Hier lees je welke veranderingen aandacht verdienen en wat goede gebitszorg inhoudt.
Slechte adem is niet altijd gewone hondenadem
Een adem die duidelijk anders of aanhoudend onaangenaam ruikt, verdient een gebitscontrole. Kijk ook naar rood of gezwollen tandvlees, kwijlen en bloed bij het kauwen. De tandvleeskleur verschilt van hond tot hond; donkere pigmentvlekken zijn op zichzelf geen ontsteking.
Je merkt ongemak soms eerder aan zijn gedrag dan aan zijn tanden. Hij kauwt aan één kant, laat een geliefd kauwspeeltje liggen of draait weg wanneer je zijn lip wilt optillen. Blijven eten sluit pijn niet uit. Laat zulke veranderingen beoordelen, ook als zijn eetlust verder goed lijkt.
Van tandplak naar ontstoken tandvlees
Tandplak is een laag waarin bacteriën zich op het tandoppervlak verzamelen. Het is meer dan een restje eten dat vanzelf verdwijnt. Wanneer die laag mineraliseert, ontstaat tandsteen. Dat is de harde aanslag die je vaak geel of bruin op de tanden ziet.
Ontsteking kan verder gaan dan het zichtbare tandvlees. Bij parodontitis raken de weefsels die de tand ondersteunen beschadigd. Een tand kan daardoor loskomen. Een losse volwassen tand hoort dus niet gewoon bij ouder worden.
Tandsteen poets je niet weg met een gewone borstel. Krab het ook niet zelf af met gereedschap. Zelfs tanden die aan de buitenkant vrij schoon lijken, kunnen onder het tandvlees problemen hebben.
Een afgebroken tand kan ook pijn doen
Botten, gewei, hoeven en andere zeer harde kauwvoorwerpen kunnen tanden beschadigen. Een hond die er enthousiast op kauwt, voelt niet vooraf of zijn tand het voorwerp aankan. Kies kauwmateriaal dat bij zijn formaat en kauwgedrag past en houd toezicht.
Zie je een breuk, maak dan een afspraak bij de dierenarts. Een kleine beschadiging aan de buitenkant vertelt niet hoe diep de breuk gaat. Bij zwelling aan de kop, duidelijke pijn, veel bloed of niet kunnen eten neem je snel contact op. Probeer zijn bek dan niet uitgebreid open te trekken.
Waarom een gebitsbehandeling onder narcose gebeurt
De dierenarts kan bij een wakker dier een eerste indruk krijgen, maar niet ieder deel van het gebit volledig onderzoeken. Voor grondig onderzoek, tandheelkundige röntgenfoto’s en reiniging boven en onder het tandvlees is anesthesie nodig.
Bespreek vooraf de bevindingen, het behandelplan en de voorbereiding. Vertel welke medicijnen je hond gebruikt en of hij andere aandoeningen heeft. De praktijk stemt de anesthesie en bewaking op hem af. Alleen zichtbare aanslag verwijderen is niet hetzelfde als een volledige gebitsbehandeling.
Na behandeling helpt dagelijks onderhoud
Dagelijks tandenpoetsen helpt tandplak beperken. Begin pas op behandelde of pijnlijke plekken wanneer de dierenarts aangeeft dat dit weer mag. Laat je hond rustig wennen aan de borstel en gebruik hondentandpasta.
Geschikte gebitsproducten kunnen de thuiszorg aanvullen. Gewone brokken of een willekeurig bot maken poetsen en controles niet overbodig. Vraag welke producten voor jouw hond zinvol zijn en tel eetbare beloningen mee in zijn voeding.
Lees hoe je de tanden van je hond rustig poetst. Bij puppy’s verdient ook het wisselen van de tanden aandacht: een achterblijvende melktand vraagt een andere beoordeling dan een losse volwassen tand. Trek tanden nooit zelf los.
