Je hond schudt telkens zijn kop of trekt weg wanneer je bij zijn oor komt. Misschien ruik je een ongebruikelijke geur. Een ontstoken oor kan behoorlijk pijnlijk zijn, ook als er aan de buitenkant weinig te zien is. Laat oorproblemen daarom onderzoeken: de oorzaak bepaalt wat helpt en welke middelen veilig zijn.
Hoe herken je dat zijn oor hem hindert?
Veel krabben, kopschudden, roodheid, vocht en een afwijkende geur kunnen op oorproblemen wijzen. Sommige honden houden één oor anders of willen daar niet aangeraakt worden. Je hoeft niet diep in het oor te kijken om te merken dat er iets veranderd is.
Een pijnlijk oor moet je niet steeds opnieuw controleren. Bel voor een afspraak en vertel wat je ziet. Heeft je hond plotseling moeite met zijn evenwicht, houdt hij zijn kop scheef of heeft hij ernstige pijn, neem dan snel contact op. Die signalen verdienen meer dan gewone oorverzorging.
Waarom krijgt een hond een oorontsteking?
De gehoorgang is bekleed met huid. Een allergie of andere huidklacht kan dus ook de oren beïnvloeden. Daarnaast kunnen oormijten, vocht of een vreemd voorwerp zoals een grasaar meespelen. Bacteriën en gisten kunnen zich in een veranderd oor sterker vermenigvuldigen.
Een oorontsteking is niet automatisch besmettelijk. Oormijten kunnen wel tussen dieren worden overgedragen. Bij een vastgestelde besmettelijke oorzaak bespreekt de dierenarts welke andere dieren onderzocht of behandeld moeten worden. Honden afzonderen zonder te weten wat er speelt is niet de eerste stap.
Onderzoek van gehoorgang en trommelvlies
De dierenarts kijkt, voor zover dat veilig mogelijk is, in de gehoorgang en naar het trommelvlies. Een monster van oormateriaal kan onder de microscoop informatie geven over bacteriën, gisten of mijten. Bij hevige pijn kan eerst pijnstilling of een andere aanpak nodig zijn om goed onderzoek mogelijk te maken.
De toestand van het trommelvlies beïnvloedt welke middelen veilig zijn. Gebruik daarom geen overgebleven druppels van een vorige behandeling. Ook een flesje dat eerder goed hielp, is niet vanzelf geschikt voor deze klacht.
De behandeling moet thuis uitvoerbaar zijn
Afhankelijk van de bevindingen kan de dierenarts een middel tegen ontsteking, jeuk of een aangetoonde infectie voorschrijven. Er is geen vaste kuurduur die voor iedere hond en ieder product geldt. Volg het persoonlijke schema en de afspraken over controle.
Vraag om een demonstratie als je moet reinigen of druppelen. Noteer welk oor wordt behandeld, welke hoeveelheid is voorgeschreven en in welke volgorde de handelingen komen. Vertel het wanneer het thuis niet lukt. Een hond harder vasthouden terwijl zijn oor pijn doet, maakt de behandeling niet gemakkelijker.
Niet zelf diep reinigen of oorhaar uittrekken
Ga niet met wattenstokjes in de gehoorgang. Gebruik ook geen azijn, alcohol, olie of menselijke oordruppels op eigen initiatief. Een geïrriteerd oor reageert anders dan een gezond oor. Reinigen hoort bij het afgesproken behandelplan, niet bij steeds iets nieuws proberen.
Ook bij een shih-tzu is al het oorhaar uittrekken geen standaardadvies. Bespreek welke verzorging voor zijn oren nodig is. Sommige honden hebben baat bij geregeld reinigen, andere gezonde oren hoeven niet routinematig behandeld te worden.
Als de klachten terugkomen
Een oor dat telkens opnieuw gaat ruiken of jeuken, vraagt aandacht voor de onderliggende oorzaak. Alleen dezelfde druppels herhalen kan die missen. Vertel ook over jeuk elders op het lichaam en eerdere behandelingen.
Minder kopschudden is prettig, maar volg de afgesproken nacontrole. Meld toenemende pijn of nieuwe evenwichtsproblemen meteen. Voor de dagelijkse verzorging lees je hoe je de oren van je hond rustig verzorgt.
