Je hond kijkt op wanneer je hem roept en komt vrolijk terug. Dat maakt wandelen fijner: je kunt hem ruimte geven en hebt weer contact wanneer het nodig is. Maar tussen geuren, andere honden en bewegende dieren is terugkomen niet altijd eenvoudig.
Je hond leren terugkomen vraagt om een duidelijke aanwijzing, een prettige beloning en oefenen op plekken waar het veilig kan. Hieronder lees je hoe je het opbouwt en waarom boos worden na een late terugkomst de volgende oproep niet aantrekkelijker maakt.
Begin waar je hond gemakkelijk op je kan reageren
Oefen eerst thuis of in een veilig afgesloten tuin, op een paar passen afstand. Kies een kort woord dat iedereen thuis hetzelfde gebruikt, bijvoorbeeld “hier”. Gebruik het wanneer je hond je kan horen en niet volledig in iets anders opgaat.
Doe een stapje achteruit, nodig hem vriendelijk uit en beloon zodra hij bij je is. Een klein hapje of kort spel kan fijn zijn. Kies iets dat jouw hond graag krijgt, niet alleen wat toevallig in je zak zit.
Beloon het aankomen, niet alleen halverwege naderen
Je wilt dat je hond echt bij je komt, niet op afstand blijft kijken. Geef de beloning dichtbij en oefen ook kort dat je zijn tuig of halsband rustig kunt aanraken. Zo wordt bij je staan een vertrouwd onderdeel van de oefening.
Maak terugkomen aantrekkelijk, ook wanneer hij niet meteen reageerde. Ben je boos zodra hij eindelijk aankomt, dan wordt jouw nabijheid minder prettig. Bekijk daarna waarom de oefening te moeilijk was en maak de volgende poging gemakkelijker.
Niet iedere oproep hoeft de wandeling te beëindigen
Als terugkomen altijd betekent dat de lijn eraan gaat en het snuffelen voorbij is, heeft je hond een reden om nog even weg te blijven. Roep hem tijdens veilige oefenmomenten ook terug, beloon en geef hem daarna weer gelegenheid om verder te onderzoeken.
Dat betekent niet dat je hem overal los moet laten om dit te oefenen. In een afgesloten ruimte of met een goed gebruikte lange lijn kun je dezelfde prettige afwisseling maken. De omgeving bepaalt wat verantwoord is.
Gebruik buiten een lange lijn waar dat veilig is
Een lange lijn aan een goed passend tuig kan ruimte geven terwijl je contact houdt. Kies een rustige open plek zonder verkeer of obstakels waar de lijn omheen kan slaan. Houd rekening met andere wandelaars en honden.
Laat hem niet op volle snelheid in het einde van de lijn rennen en wikkel de lijn niet om je hand. Roep op een haalbaar moment, bijvoorbeeld nadat hij kort van een geur opkijkt. De lijn is een veiligheidsmiddel, geen manier om hem hard naar je toe te trekken.
Voeg afleiding stap voor stap toe
Vergroot eerst de afstand in een rustige situatie. Voeg daarna een beperkte afleiding toe en verklein de afstand weer. Verder weg staan en tegelijk bij een druk speelveld oefenen maakt de opdracht ineens veel zwaarder.
Roep niet steeds opnieuw zonder resultaat. Reageert je hond niet, ga dan rustig dichterbij of begeleid hem veilig uit de situatie. Een woord tien keer herhalen terwijl hij doorloopt, helpt hem niet begrijpen wat je verwacht.
Bij verkeer en wild blijft veiligheid vooropstaan
Een goed geoefende terugroep is waardevol, maar geen garantie in iedere situatie. Laat je hond alleen los waar dat toegestaan en veilig is. Bij verkeer, vee, wild of een onbetrouwbare terugkomst gebruik je de lijn.
Heeft hij sterke jachtinteresse, dan kan begeleiding je helpen een passende aanpak te kiezen. Test niet vlak bij een gevaar of hij deze keer wel zal luisteren. Een veilige wandeling is belangrijker dan loslopen als doel op zichzelf.
Houd de oefening onderdeel van fijne wandelingen
Een paar goede herhalingen tijdens een rustige wandeling zijn genoeg om verder te oefenen. Waardeer ook wanneer je hond uit zichzelf even naar je kijkt. Dat contact maakt een volgende oproep gemakkelijker.
Voor meer rust aan de lijn lees je ook over lopen met een slappe lijn. Terugkomen wordt vooral een fijne gewoonte wanneer je hond graag bij je aankomt en jij hem steeds duidelijk begeleidt.
