Vermoed je dat je hond iets giftigs heeft gegeten of binnengekregen? Bel direct je dierenarts of een veterinaire spoedkliniek. Wacht niet eerst op symptomen. Snel overleg helpt om het risico te beoordelen en te bepalen wat je nu moet doen.
Een aangevreten verpakking is genoeg reden om te bellen
Je hoeft niet zeker te weten dat je hond vergiftigd is voordat je hulp vraagt. Een ontbrekende tablet, een aangevreten verpakking of een gekauwde giftige plant kan al aanleiding zijn. Vertel wat je hebt gezien en wat je vermoedt, zonder er zelf een diagnose van te maken.
Voorkom dat je hond nog meer binnenkrijgt en houd andere dieren weg van de plek. Ligt er een schadelijk product op de vloer, bescherm dan ook jezelf bij het opruimen. Terwijl je belt, kan iemand anders de verpakking pakken of vervoer regelen.
Wat wil de dierenarts weten?
De precieze stof bepaalt voor een groot deel de aanpak. Houd het etiket of de medicijnverpakking bij de hand, liefst met de werkzame stof en sterkte. Alleen een merknaam is niet altijd voldoende.
- Wat heeft je hond mogelijk binnengekregen, en op welke manier?
- Wanneer gebeurde het en hoeveel kan het ongeveer zijn geweest?
- Hoeveel weegt je hond en welke klachten zie je?
- Heeft hij aandoeningen of gebruikt hij medicijnen?
Een onbekende hoeveelheid geef je als onbekend door. Bij een plant helpen de naam en duidelijke foto’s. Verlies geen tijd aan een lange zoektocht naar de soort of een eigen berekening; de dierenarts kan aangeven welke informatie nog nodig is.
Vergiftigingsverschijnselen zijn niet altijd meteen zichtbaar
Braken, diarree, veel speeksel, buikpijn, sufheid, wankelen of trillen kunnen bij vergiftiging passen. Ze kunnen ook andere oorzaken hebben. Benauwdheid, toevallen of instorten zijn spoedsignalen: laat je hond onmiddellijk veterinair helpen en bel onderweg als dat veilig kan.
Bij sommige stoffen ontstaan gevolgen pas later. Een hond die nu nog vrolijk loopt, is daarom niet vanzelf buiten gevaar. Houd je aan het advies over controle en observatie, ook wanneer je aanvankelijk niets aan hem merkt.
Waarom je niet zelf braken moet opwekken
Het lijkt logisch om iets schadelijks zo snel mogelijk uit de maag te krijgen. Toch is braken niet bij iedere stof of iedere hond veilig. Bij bijvoorbeeld bijtende producten kan opnieuw contact met slokdarm en mond schade geven. Ook verslikken kan gevaarlijk zijn.
Geef geen zout of andere huismiddelen om braken op te wekken. Dien ook geen melk, olie, actieve kool of medicijnen toe zonder veterinaire instructie. Actieve kool werkt niet tegen alle stoffen en is niet in iedere situatie veilig.
Is er een product op de huid of in de ogen gekomen, vraag dan meteen hoe je verdere blootstelling beperkt en wat je kunt doen. Vermeld om welk product het gaat. Een middel wegwassen en iets laten braken zijn verschillende maatregelen, niet één algemene eerstehulpoplossing.
Veel vergiftigingsrisico’s zijn thuis te voorkomen
Medicijnen, schoonmaakmiddelen, bestrijdingsmiddelen en tuinproducten horen in een afgesloten kast. Let ook op tassen van bezoek en gebruikte verpakkingen in de afvalbak. Een hond die naar iets eetbaars zoekt, maakt geen onderscheid tussen zijn eigen snack en een gevaarlijk product.
Chocolade, druiven, rozijnen en producten met xylitol houd je buiten bereik. Controleer daarnaast de planten op zijn speel- en rustplek. Bewaar het nummer van je dierenarts en de spoeddienst in je telefoon, zodat je bij een incident meteen kunt bellen.
Voor preventie lees je ook over giftige kamerplanten en groenten en fruit die gevaarlijk zijn voor honden. Bij concrete verdenking gaat bellen vóór verder lezen.
