Je aait je hond en voelt een teek tussen zijn haren. Dan denk je al snel aan de ziekte van Lyme. Gelukkig wordt niet iedere hond ziek na een tekenbeet. Snel en zorgvuldig verwijderen, passende tekenbescherming en weten welke veranderingen je moet melden, geven je meer houvast dan de beet alleen.
Hoe krijgt een hond de ziekte van Lyme?
Lyme wordt veroorzaakt door Borrelia-bacteriën die bepaalde teken kunnen overbrengen tijdens het bloedzuigen. Niet iedere teek draagt deze bacteriën en niet iedere besmette hond krijgt klachten. Veel honden die zijn blootgesteld, blijven zonder duidelijke ziekteverschijnselen.
Verwijder een vastzittende teek zodra je hem vindt. Wacht niet tot hij groot genoeg is om makkelijker vast te pakken. Hoe snel verschillende ziekteverwekkers worden overgedragen, verschilt; een aangenomen veilige tijdsgrens is geen reden om een teek te laten zitten.
Lyme herkennen: let op bewegen en gedrag
Bij honden die ziek worden, kunnen pijnlijke gewrichten, manken, koorts, sloomheid en minder eetlust voorkomen. Soms lijkt het manken van poot te wisselen. De klachten hoeven niet direct na de gevonden beet op te treden, waardoor die gebeurtenis bij een later dierenartsbezoek makkelijk vergeten wordt.
Noteer daarom de datum en plek van een tekenbeet. Vertel bij klachten wat er veranderde: wil je hond minder graag wandelen, komt hij moeilijk overeind of laat hij zijn voer staan? Een korte beschrijving of filmpje van spontaan bewegen kan helpen. Laat hem niet extra lopen om het manken te tonen.
De bekende rode huidring bij mensen is geen betrouwbare waarschuwing bij honden. Wacht niet op een ring rond de beet voordat je ziekteverschijnselen laat beoordelen. Andersom bewijst een geïrriteerde beetplek op zichzelf ook geen Lyme.
Een positieve Lyme-test is niet hetzelfde als ziekte
Een bloedtest kan antistoffen tegen Borrelia aantonen. Daarmee is niet automatisch bewezen dat Lyme de klachten veroorzaakt. Die uitslag wordt beoordeeld samen met het onderzoek, de voorgeschiedenis en mogelijke andere oorzaken. Ook het soort test en het moment van afname tellen mee.
Vlak na een beet kunnen antistoffen nog ontbreken. Je dierenarts bepaalt daarom wanneer testen zinvol is en wat een uitslag voor jouw hond betekent. Een hond die positief test maar zich goed voelt, heeft niet vanzelfsprekend dezelfde behandeling nodig als een hond met ziekteverschijnselen.
Waarom soms ook urineonderzoek nodig is
Bij een minder gebruikelijke maar ernstige complicatie die met Lyme wordt geassocieerd, kunnen de nieren beschadigd raken. Urineonderzoek kan helpen om eiwitverlies op te sporen; zo nodig volgt verder onderzoek. Een nierprobleem wordt niet uitsluitend op basis van een positieve antistoftest aan Lyme toegeschreven.
Neem contact op als je hond opvallend meer drinkt of plast, braakt, afvalt of erg sloom wordt. Bij instorten of snelle achteruitgang vraag je spoedhulp. Die klachten verdienen aandacht, ook wanneer je nooit een teek hebt gevonden.
Behandeling afstemmen op de klachten
Bij ziekte bepaalt de dierenarts welke behandeling nodig is. Antibiotica kunnen onderdeel zijn van het plan, samen met pijnbestrijding en verdere zorg. Bij ernstige nierproblemen kan opname nodig zijn. De uitspraak dat Lyme altijd makkelijk te genezen is, doet geen recht aan die verschillen.
Volg de afgesproken kuur en controles en meld hoe je hond opknapt. Geef geen restmedicatie en gebruik geen dosering die voor mensen is bedoeld. Een testuitslag is geen zelfstandig recept voor antibiotica. Vraag wat je thuis moet volgen en wanneer een volgende controle nodig is.
Tekenbescherming en vachtcontrole horen bij elkaar
Een passend anti-tekenmiddel kan helpen beschermen. Leeftijd, gewicht, gezondheid en andere huisdieren spelen mee bij de keuze. Bepaalde hondenmiddelen zijn gevaarlijk voor katten; houd je daarom precies aan de gebruiksaanwijzing.
Controleer daarnaast zijn vacht na wandelingen, ook rond kop, oren, hals, oksels en liezen. Bekijk hoe je een teek zorgvuldig verwijdert. Gebruik vooraf geen olie of alcohol en vraag hulp wanneer je hond niet veilig stil blijft of de teek lastig bereikbaar zit.
Je krijgt Lyme niet rechtstreeks van je hond, maar jullie kunnen in dezelfde omgeving teken oplopen. Controleer dus ook jezelf na het wandelen. En maak er geen uitsluitend zomerse gewoonte van: teken kunnen ook op zachte winterdagen actief zijn.
