Je wilt de voordeur openen zonder dat je hond meteen naar buiten stapt. Of je zet zijn voerbak neer en wilt even ruimte om je hand terug te trekken. Blijven en wachten kunnen zulke dagelijkse momenten gemakkelijker maken.
Je hond leert dat niet door steeds langer stil te moeten zitten. Begin met een kort moment dat lukt. Hieronder lees je hoe je duidelijk maakt wanneer hij blijft en wanneer hij weer mag bewegen.
Maak duidelijk wat je met blijven bedoelt
Je kunt “blijf” gebruiken voor op dezelfde plek en in dezelfde houding blijven totdat je hem vrijgeeft. “Wacht” kan betekenen dat hij een grens nog niet passeert, zonder dat hij per se moet zitten. Welke woorden je kiest, is minder belangrijk dan dat iedereen thuis dezelfde betekenis aanhoudt.
Gebruik daarom een herkenbaar vrijwoord, bijvoorbeeld “vrij”. Dat vertelt je hond wanneer de oefening voorbij is. Kies liever geen woord dat je tijdens het wachten steeds tegen iemand anders zegt.
Begin dichtbij en met een heel kort moment
Oefen op een rustige plek met goede grip. Laat je hond comfortabel zitten, staan of liggen, afhankelijk van wat je wilt oefenen. Zeg rustig “blijf”, wacht heel even en beloon terwijl hij nog op zijn plek is. Geef daarna het vrijwoord.
Blijf aanvankelijk vlakbij. Een hond die nog niet begrijpt wat er gebeurt, meteen alleen achterlaten maakt de oefening moeilijker. Een paar korte pogingen geven hem meer duidelijkheid dan één lang moment waarop hij uiteindelijk toch opstaat.
Langer wachten en meer afstand zijn aparte stappen
Verleng eerst voorzichtig de tijd terwijl jij dichtbij blijft. Keer voor een nieuwe moeilijkheid weer terug naar een kort moment. Zo kun je één kleine stap achteruit zetten, terugkomen en belonen voordat je hem vrijgeeft.
Beloon op de plek waar je hond blijft. Roep je hem iedere keer naar je toe voor zijn hapje, dan kan hij juist gaan verwachten dat opstaan het doel is. Terugroepen is een andere oefening, die je apart kunt aanleren.
Als je hond opstaat, maak je het eenvoudiger
Loopt hij met je mee, begeleid hem dan rustig terug en probeer een kortere tijd of kleinere afstand. Hij kan ook reageren omdat je hand naar de beloning gaat of omdat achter je iets beweegt. Kijk wat het moment lastig maakte.
Herhaal de aanwijzing niet steeds harder en duw hem niet terug in houding. Blijft hij moeilijk zitten of liggen, kies dan een comfortabelere oefening. Stilzitten is geen geschikte eis wanneer hij lichamelijk ongemak heeft.
Wachten bij een deur oefen je met beveiliging
Begin bij een binnendeur waar niets gevaarlijks achter ligt. Vraag een kort wachtmoment, raak de klink aan en beloon als je hond nog aan jouw kant blijft. Pas daarna gaat de deur een klein stukje open. Je bouwt de handelingen afzonderlijk op.
Bij een buitendeur gebruik je een passende lijn of andere veilige afscherming. Houd voldoende afstand van verkeer. Een aangeleerd commando vervangt geen fysieke beveiliging, ook niet wanneer je hond meestal goed reageert.
Oefenen moet haalbaar blijven
Voeg afleiding pas toe wanneer de eenvoudige versie vertrouwd is. Een huisgenoot die rustig langsloopt is iets anders dan de deurbel met bezoek. Begin in de drukkere situatie opnieuw met weinig afstand en een korte duur.
Wil je dat je hond ontspannen op zijn mat ligt terwijl jij bezig bent, leer hem dan ook naar zijn eigen plaats gaan. Blijven is een nuttige vaardigheid, geen opdracht om een hele avond onbeweeglijk door te brengen.
