Paddenstoelen horen bij een wandeling tussen de herfstbladeren, maar niet in de bek van je hond. Sommige soorten zijn giftig en moeilijk te herkennen. Wat doe je als je hond er toch één opeet, en hoe voorkom je dat een snuffelrondje steeds een zoektocht naar eetbare vondsten wordt?
Welke paddenstoelen zijn giftig voor honden?
Niet elke wilde paddenstoel is giftig, maar je kunt een gevaarlijke soort niet betrouwbaar herkennen aan kleur of formaat. Een klein bruin exemplaar kan net zo goed een risico zijn als een opvallende paddenstoel. Ook in een tuin, park of grasberm kunnen ongeschikte soorten groeien.
Sommige giftige paddenstoelen veroorzaken vooral maag-darmklachten. Andere kunnen het zenuwstelsel, de lever of de nieren beschadigen. Een onbekende paddenstoel is daarom geen geschikte snack. Laat je hond niet zelf bepalen welke hij proeft.
Een lijst zoals wikipedia.org – giftige paddenstoelen kan achtergrondinformatie bieden. Ze is geen manier om na inname snel vast te stellen dat je hond veilig is. Een losse foto of herkenningsapp kan soorten verwarren en vervangt geen professionele beoordeling.
Mijn hond heeft een paddenstoel gegeten: wat nu?
Bel meteen je dierenarts of de dienstdoende spoedkliniek. Vertel wanneer het gebeurde, hoeveel je hond ongeveer at en wat hij weegt. Noem ook de vindplaats en eventuele klachten. Je hoeft de soort niet eerst zelf te kennen voordat je belt.
Maak zo mogelijk een foto van de paddenstoel en de plek waar hij groeide. Een opname van de onderkant kan eveneens helpen. Vraag of je een monster moet meenemen. Verlies geen tijd aan een lange zoektocht wanneer je hond ondertussen hulp nodig heeft.
Heb je alleen gezien dat hij iets bij een groep paddenstoelen oppakte, vertel dat dan precies zo. Een andere paddenstoel op dezelfde plek is niet noodzakelijk dezelfde soort als wat hij heeft ingeslikt.
Klachten kunnen pas later ontstaan
Braken, diarree, veel speekselen, wankelen of opvallend gedrag kunnen bij een vergiftiging passen. Het tijdstip verschilt per gifstof: ernstige klachten kunnen ook pas uren later beginnen. Een hond die nu nog vrolijk loopt, is na verdachte inname niet automatisch buiten gevaar.
Wacht daarom niet op een compleet lijstje symptomen. Bij instorten, toevallen of ademnood is directe spoedzorg nodig. Laat je hond niet zelf braken en geef geen zout, melk of andere huismiddelen. De juiste aanpak hangt af van wat hij heeft gegeten en hoe hij eraan toe is.
Zo blijft de herfstwandeling prettig
Houd een hond die graag dingen opraapt dichter bij je op stukken waar veel paddenstoelen staan. Een passende lijn geeft je tijd om hem rustig langs een vondst te begeleiden. Laat hem op overzichtelijke plekken wel gewoon snuffelen; niet ieder geurtje hoeft verboden te worden.
Neem een geschikte beloning mee en oefen ruilen thuis met veilig materiaal. Beloon wanneer hij iets vrijwillig loslaat. Alleen steeds achter hem aanrennen en spullen afpakken kan het juist aantrekkelijk maken om zijn vondst snel door te slikken.
Controleer ook de tuin waar je hond vrij rondloopt. Haal paddenstoelen van zijn speelplek weg wanneer dat veilig kan en blijf opnieuw kijken, want er kunnen andere verschijnen. Dat is vooral nuttig bij een hond die alles met zijn bek onderzoekt.
Eikels en kastanjes kunnen onderweg eveneens verleidelijk zijn. Lees daarover bij eikels en kastanjes bij honden. Voor de eerste stappen na een risicovondst vind je meer uitleg bij vergiftiging bij honden.
