Na een winterwandeling begint je hond aan zijn poten te likken. Tussen zijn tenen kunnen sneeuw en zoutresten zitten die irriteren. Strooizout verdient daarom aandacht, maar contact met de poten is niet hetzelfde als zoutvergiftiging. Wat maak je schoon en wanneer vraag je meteen hulp?
Strooizout kan gevoelige poten irriteren
Zout en andere dooimiddelen kunnen voetzolen en huid irriteren, vooral wanneer er al wondjes zijn. Je hond kan poten optillen, anders gaan lopen of er na thuiskomst aan blijven likken. Kijk dan voorzichtig wat er tussen de tenen zit.
Spoel zoutresten na de wandeling weg. Gebruik water dat prettig aanvoelt en verwijder korrels en vuil voorzichtig. Droog de poten daarna zachtjes, ook tussen de tenen. Hard wrijven kan gevoelige huid extra pijn doen.
Gebruik geen agressief ontsmettingsmiddel of menselijke pijnzalf. Blijft je hond likken, loopt hij kreupel of zie je een wond, laat dan beoordelen wat er speelt. Niet iedere pijnlijke poot na een winterwandeling komt door zout.
Wat als je hond strooizout heeft gegeten?
Bij mogelijke opname bel je direct de dierenarts. Dat geldt ook voor een onbekend dooimiddel of sterk vervuild dooiwater. Houd indien mogelijk de verpakking bij de hand en vertel zijn gewicht, de vermoedelijke hoeveelheid en het tijdstip.
Strooiproducten verschillen in samenstelling. Je kunt dus niet op basis van de naam of kleur aannemen wat je hond heeft binnengekregen. Met de productinformatie kan de dierenarts het risico beter beoordelen.
Bij veel zoutopname kan de water- en zoutbalans ernstig verstoord raken. Braken en diarree kunnen optreden, gevolgd door zwakte, wankelen, trillen of stuipen. Wacht niet op zulke klachten wanneer je vermoedt dat hij een relevante hoeveelheid heeft gegeten.
Geen huismiddeltjes tegen zoutvergiftiging
Wek niet zelf braken op. Gebruik daarvoor zeker geen zout of zout water: dat kan juist een vergiftiging veroorzaken. Dwing ook geen grote hoeveelheid water in zijn bek.
Laat normaal schoon drinkwater bereikbaar voor een alerte hond terwijl je meteen advies vraagt. Een verstoorde zoutbalans kun je niet betrouwbaar met een extra bak water oplossen. Bij klachten volgt de dierenarts zijn toestand en bepaalt die welke behandeling nodig is.
Kies een route met minder zoutresten
Vermijd hopen strooimiddel en zichtbaar vervuilde sneeuw. Op een rustig, veilig begaanbaar pad kan je hond gemakkelijker wandelen zonder voortdurend over korrels te lopen. Een niet-gestrooide route moet natuurlijk niet zo glad zijn dat jullie er uitglijden.
Laat hem niet uit plassen langs de weg drinken of in strooihopen graven. Bij kleine hondenrassen kan dezelfde hoeveelheid meer betekenen in verhouding tot het lichaamsgewicht. Ook een grote hond kan echter problemen krijgen; zijn formaat maakt zout niet veilig om op te eten.
Kunnen hondenschoenen helpen?
Passende sokken voor honden of hondenschoenen kunnen direct contact verminderen, afhankelijk van het materiaal en gebruik. Ze moeten goed zitten en je hond moet er comfortabel mee kunnen lopen. Gewone binnensokken zijn geen vanzelfsprekende bescherming tegen natte, gezouten straten.
Laat je hond thuis rustig aan pootbescherming wennen. Probeer die niet voor het eerst tijdens een koude wandeling. Controleer na gebruik of de huid niet rood is en of er geen vocht of zout onder het materiaal is terechtgekomen.
Een beschermingsproduct vervangt geen schoonmaken of veilige route. Vraag bij beschadigde voetzolen welk verzorgingsmiddel geschikt is. Bij veel klitten tussen de tenen kan een deskundige trimmer helpen zonder dat je zelf dicht langs gevoelige huid hoeft te knippen.
Ook kou en nattigheid tellen mee
Een hond die rilt, poten blijft optillen of niet verder wil, heeft geen langere wandeling nodig om warm te lopen. Keer terug naar een droge, comfortabele plek. Houd rekening met zijn vacht, leeftijd en gezondheid.
Honden kunnen bevriezen en onderkoeld raken, maar niet ieder winters ongemak betekent dat dit al gebeurt. Voor een gewone koude dag zijn een passend rondje, schone poten en rustig afdrogen een praktische basis.
